Over De Dood
Wie de dood kent, leeft anders
De dood stelt niets voor

Ik ben alleen de volgende kamer binnengeglipt. Ik ben ik en jij bent jij. Wat we voor elkaar betekend hebben, dat is er nog steeds.

Noem me bij mijn oude vertrouwde naam. Spreek ongedwongen tegen me, zoals je altijd deed. Laat je stem hetzelfde klinken. Doe niet geforceerd plechtstatig of verdrietig. Lach zoals we altijd hebben gelachen om de kleine grapjes die we samen maakten.

Bid. Glimlach en denk aan mij. Bid voor mij. Spreek gewoon over mij net als vroeger. Laat mijn naam worden uitgesproken zonder bijbedoeling, zonder een spoortje schaduw.

Het leven betekent alles wat het altijd heeft betekend. Het is zoals het altijd is geweest. Er is een ononderbroken continuïteit.

Waarom zou ik uit het hart zijn, omdat ik uit het oog ben? Ik wacht op jou, een korte tussentijd, ergens heel dichtbij – vlak om de hoek.

Alles is goed.

(Uit: Wat te doen als je dood bent – Craig Hamilton-Parker (schrijver is anoniem)

Bij het bovenstaande verhaal is de schrijver anoniem. De volgende aanvulling werd doorgegeven. De schrijver isfilosoof/theoloog/kerkvader St. Augustinus † 430

Dit is de originele tekst:
De dood is niets. Ik ben maar aan de andere kant. Ik ben mezelf, jij bent jezelf. Wat we waren voor elkaar, zijn we nog altijd. Noem me zoals je me steeds genoemd hebt. Spreek tegen mij zoals weleer, op dezelfde toon, niet plechtig, niet triest....

Lach zoals we altijd lachten om de kleine, deugddoende dingen. Speel, glimlach, denk aan mij. Bid voor mij. Spreek mijn naam uit thuis zoals je altijd gedaan hebt, zonder een zweem van wanhoop erin. Het leven is wat het altijd geweest is, de draad is niet gebroken. Waarom zou ik uit je gedachten verdwijnen, nu je me niet meer ziet? Ik wacht op je. Ik ben dichtbij, slechts aan de andere kant van de weg. Zie je, alles is goed. Je zult mijn hart opnieuw ontdekken en er de tederheid van terugvinden, zuiverder dan ooit. Dus, droog je tranen en blijf niet wenen als je van me houdt.